عاشق باران که باشی منتظر میمانی

و بر نگاه بیکلام پنجره چشم میدوزی

شعر میخوانی

منتظر میمانی.

عاشق باران که باشی میدانی که باید بغض ها روی هم جمع شوند

کوه شوند

سخت شوند

و

های های بباری

که همین ها تو را میسازد!!!



یک نفر با سنگینترین بار دلتنگی روی شانه هایش تو را به یاد دارد