امروز که نیستی

کسانی از کنارت عبور می کنند

کسانی در عکست خیره می شوند

کسانی من را می خوانند و می روند

کسانی از تو می پرسند

کسانی شک می کنند

و من

شکسته می شوم...

امروز که نیستی

بی دلیل شعر میخوانم

بی دلیل لباس می پوشم

بی دلیل روی صندلی می نشینم

بی دلیل نگاه می کنم

حوصله ام سر میرود

بی دلیل بیرون می روم

بی دلیل به خانه بر می گردم و

بی دلیل وبلاگ می نویسم...

من روان دائم يك دوست داشتن هستم