باغبانی پیرم که به غیر از گل ها از همه دلگیرم

کوله ام غرق غم است

آدم خوب کم است

عده ای بی خبرند

عده ای کور و کرند

و گروهی پکرند!

دلم از اینهمه غم میگیرد

و

چه خوب است آدمی عاقبت می میرد!