سر انجام، آرامش!
باغبانی پیرم که به غیر از گل ها از همه دلگیرم
کوله ام غرق غم است
آدم خوب کم است
عده ای بی خبرند
عده ای کور و کرند
و گروهی پکرند!
دلم از اینهمه غم میگیرد
و
چه خوب است آدمی عاقبت می میرد!

+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آذر ۱۳۹۰ ساعت 15:18 توسط بی قرار
|
تو یه تاک قد کشیده