نا فرجام
چه سخت است اکنون را زیستن، بر مارپیچ نا پیدا
در تنهایی دویدن
نیافتن
نشستن
گریستن
و باز آغازیدن!
چه سخت است در حسرت دیروز و اندوه فردا ماندن!

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر ۱۳۹۰ ساعت 14:32 توسط بی قرار
|
تو یه تاک قد کشیده