خورشید من
گفتی که چو خورشید زنم سوی تو پر
چون ماه شبی می کشم از پنجره سر
اندوه که خورشید شدی وقت غروب!!!
افسوس که مهتاب شدی وقت سحر!!!

+ نوشته شده در دوشنبه هفتم آذر ۱۳۹۰ ساعت 9:40 توسط بی قرار
|
تو یه تاک قد کشیده