شب بدنبال روز

روز آواره ی شب، لحظه های تو خالی

فصل های پی در پی، سالهای پوشالی

عمر های بی حاصل

 

ای مهربان من! اینک چهار فصل دیریست رفته اند

پس در کدام روز در قاب خاطرم تصویر میشوی؟