ما نه آنیم که در بازی تکراری این چرخ فلک

هر که از دیده مان رفت زخاطر ببریم

 

یا که چون فصل خزان آمد و گل رفت به خواب

دل به عشق دگری داده ز آنجا بپریم

 

وسعت دیده ی ما خاک قدم های تو بود

خاک زیر قدمت را به دو دنیا بخریم

 

 

ا