سخنانی از بودا
آزادي در بي آرزوئي است
زندگی انسان مانند شبنمی است که از برگ گلی می لغزد و فرو می چکد
اشكهاي ديگران را مبدل به نگاههاي پر از شادي نمودن بهترين خوشبختي هاست
کسی که از ابتدا نا بینا به دنیا آمده است معنی تاریکی را نمی فهمد زیرا هرگز روشنایی را تجربه نکرده است
هستي ما به ناپايداري ابرهاي پاييز تماشاي تولد و مرگ موجودات همچون نظاره شعلههاي آتش يك عمر مانند جرقه رعدي درآسمان چون سيلابي پر شتاب و روان از سراشيبي كوهي
اشكهاي ديگران را مبدل به نگاههاي پر از شادي نمودن بهترين خوشبختي هاست
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آذر ۱۳۸۹ ساعت 21:32 توسط بی قرار
|
تو یه تاک قد کشیده