چه رنجي از محبت ها کشيديم

برهنه پا به تيغستان دويديم

 نگاه آشنا در اين همه چشم نديديمو نديديمو نديديم

سبک باران ساحل ها نديدند

به دوشِ خستگان باريست دنيا

 مرا در موج حسرت ها رها كرد

 عجب يار وفاداریست دنیا 

عجب بيهوده تکراريست دنيا